AnasayfaSSSKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Obliviater seni.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Dexter J. Mabelle
Unutturma Dairesi Başkanı
Unutturma Dairesi Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 26
Kan Durumu : Bulanık
Rp Partneri : Dantes.

MesajKonu: Obliviater seni.   Cuma Mayıs 04, 2012 6:06 pm


Dexter & Vera


    Güneşin ne olduğunu unutmuştu Londra halkı. Uzun zamandır tüm cömertliğini diğer şehirlerde gösteren güneş, nedendir bilinmez Londra’yı es geçmişti. Genç adam sinirli bir şekilde kalktı yatağından, nefret ediyordu ağır havalardan. Saçma sapan, sabah olduğunu bile anlayamıyordu. Tıpkı kedilerin uyandıklarında yaptığı gibi genleşti ve perdeleri sonuna kadar açtı. Bugün Muggle Bakanı’yla randevusu vardı, kadının asistanı bizzat arayıp makamında onu görmek istediğini belirtmişti. Ne garip! Eğer o bier kadın olmasaydı muhtemelen ofisine başına yıkardı ama kadınlara karşı bir zafiyeti vardı Dexter’ın. Yataktaki kadın gözlerini hafifçe aralamıştı. Ona doğru gitti ve kadını son bir kez öptü. Ardından komidinde duran asasını aldı ve ona doğrulttu. “Obliviate.” En iyi yaptığı büyüydü bu, hatta işiydi. Kadını ardından kollarına aldı ve evine götürdü.

    Bir kez daha yapmıştı işini, bunun gururuyla evine geri döndü. Her zaman hazır bir şekilde onu bekleyen kedisi Muffin’i kucağına aldı ve konuşmaya başladı onunla. “Babacık ne giyse bugün Muffs. Bir muggle ile iş görüşmesine giderken ne giyilir ki.. Her zamanki gibi muhteşem görüneceğim ama neyse.. Niye taktıysam.” Kediyi yerine bıraktı, banyoya doğru gidip soğuk bir duş aldı. Ardından tekrar odasına döndü, yaklaşık kırk beş dakika boyunca dolabının karşısında ne giyeceğini düşündü. En son eline geçirdiği siyah bir gömlek ve ceket ile göz alıcı bir hal almıştı görünümü. Yani pek bir şey değişmemişti. Muggleların arasına karışmıştı, seviyordu bu yaratıkları. Belki de kendisi de muggle doğumlu olduğu içindi bu. Birçok büyücünün aksine Dexter rahatsız olmuyordu onların varlığından. Fakat yaptığı iş dolayısıyla sık sık zarar veriyordu onların hayatına. Tek sevmediği yönü buydu zaten görevinin.

    Bakanlığın büyük kapısından içeriye girdiği vakit her şey çok farklı gelmişti. Sihir Bakanlığı’nda olduğu gibi bir koşuşturmaca yoktu burada. Hemen Bakan’ın ofisinin olduğu kata çıktı ve sekreteri beklemeden kapıyı tıklatıp içeriye girdi. Bu kadar korumasız mıydı yani? “Sihir Bakanlığı Unutturma Dairesi Başkanı Dexter J. Mabelle. Oturabilir miyim?” Cevabı beklemeden koltuklardan birisine oturdu ve kadını süzmeye başladı. Beklediği gibi yaşlı veya bakımsız değildi. Göz alıcıydı.. Ve çok tanıdıktı yüzü. Acaba nereden hatırlıyordu onu? Eski sevgili miydi? Hayır, olmasa iyi olurdu. Aslında onunla bir başlangıç yapabilirlerdi. Hem muggle, tam da Dexter'ın istediği gibi. Saçmalıyorsun Dex...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Dantes
Muggle Bakanı
Muggle Bakanı
avatar

Mesaj Sayısı : 33
Kan Durumu : Muggle
Rp Partneri : Julien

MesajKonu: Geri: Obliviater seni.   Cuma Mayıs 04, 2012 7:36 pm

Vera her sabah uyandığında bakanlıktaki işlerle değil, büyücülerin mugglelara verdiği zararlarla ilgilenmek zorunda olduğu için saatlerce söyleniyordu. Bu mesleği sanki bu iş için seçmişti. Gerçi ne için seçtiği de belli ama o konulara girmeye gerek yok. Birkaç gün önce büyücülerin unutturma dairesi başkanıyla görüşmeye çalışmış; fakat ulaşamamıştı. Ne işleri varsa sanki bütün gün komik kıyafetlerle gezip ona buna asa sallamaktan başka? Ama lazım olduklarında asla bulamadınız. Önce halkınıza her şeyin yolunda olduğunu açıklamanız gerekir, kendinize güvenerek demeçler verirsiniz, facialara kılıflar uydurursunuz; fakat asıl sebebi siz de bilmezsiniz. Neden onlarca muggleın öldüğünü, neden alışveriş merkezine keyfi bir şekilde saldırıldığını, neden bakanlıkla irtibata geçilmediğini en son muggle yetkililer öğrenir. Sanki büyücülerin eğlencesi için yaratılmış köleler. Hah!

Vera kendi kendini dolduruşa getirip bakanlığa gittiği için, o gün onu ziyaret eden Unutturma Dairesi başkanını pek de hoş karşılamadı. Nasıl karşılasın, adam ukalalığını girdiği dakikada yaptı. “Sihir Bakanlığı Unutturma Dairesi Başkanı Dexter J. Mabelle. Oturabilir miyim?” Oturamazsın demenin imkânı yoktu; zira cevap beklemeden kadının masasının karşısındaki koltuklardan birinde yerini almıştı. Bir yandan etrafı umursamaz bir tavırla incelerken, diğer yandan Vera’yı süzüyordu. Hayret, komik cübbesini giyip yontulmamış asasını yanına almamıştı. Belki de almıştır. Gerçi kesin almıştır, asasız çıkmaz bunlar. Vera bu rahatlığa, üst üste gelen olaylara ve geçmiş birikimlerine sinirlendi, yüksek ve otoriter bir sesle konuşmaya başladı. Yani o otoriter olmasını umuyordu. “Hoş geldiniz Bay Mabelle. Uzatmayacağım, mugglelar ve büyücülerin durumunu biliyorsunuz. Unutturma ile sonsuza kadar idare edebileceğinizi mi sanıyorsunuz?” Belki bir içecek ikram edebilirdi; ama onların kaymak birası ile beslendiğini sanıyordu genç kadın. Öyle bir izlenimleri vardı çünkü. Belki de kaymak birasına tapıyorlardı. Her şeyleri bir garip zaten.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Dexter J. Mabelle
Unutturma Dairesi Başkanı
Unutturma Dairesi Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 26
Kan Durumu : Bulanık
Rp Partneri : Dantes.

MesajKonu: Geri: Obliviater seni.   C.tesi Mayıs 05, 2012 8:34 am

    Dexter her zaman kibar bir beyefendi olmuştu. Her konuda, yalnızca istediğini elde edemediği zamanlarda biraz çekilmez oluyordu. Tabii çevresindekiler buna göz yumuyordu. Kelimenin tam anlamıyla ortam çocuğu olması sayesinde birçok olumsuz yönü göz ardı ediliyordu, varsa tabii. Evet, Mabelle hiçbir zaman kendi kusurlarını gören bir adam olmamıştı. Kendi gözünde dünya üzerinde yaşayan en kusursuz adam olmaktan dolayı her zaman gurur duymuş. Bunu da her fırsatta dile getirmişti. Sanılanın aksine Hogwarts’da Slytherin değil, Ravenclaw’daydı. Hatta, Slytherin’den tam anlamıyla tiksinirdi. Tüm o karanlık geri dönsün zırt pırt gibi şeylerle uğraşan bir yığın insan. Sadece midesini bulandırıyorlardı. Dexter’da ondan çok daha iyisi vardı; zeka. Bu zamana kadar birlikte olduğu kadınları onunla etkilemişti genellikle, tabii dış görünşünün de etkisi vardı. “Hoş geldiniz Bay Mabelle. Uzatmayacağım, mugglelar ve büyücülerin durumunu biliyorsunuz. Unutturma ile sonsuza kadar idare edebileceğinizi mi sanıyorsunuz?” İşine bu yönden bakan birisini görmek gülmesine sebep oldu, tabii kahkahalarla değil. Yalnızca dudaklarının kenarında bir kıvrım oluşmuştu. Böylesine hoş bir bayanla iş konuşmaktan başka şeyler konuşmak isterdi. Gelecek hakkında mesela… İstemsizce kadının yüzük parmağına kayan gözleri zihnindeki soruya cevap bulmuştu bile. Evli değildi veya nişanlı. Sevgilisi varsa da ayrılabilirdi pekâlâ. “Siz de haklısınız tabii Bayan Dantes. Ben de unutmak istemezdim bir şeyleri. Mesela buradan çıktığımda sizi unutmak kötü olurdu… Veya bir muggle için benimle tanıştığını unutmak.” Ardından tek elini yanağına yerleştirdi ve kadına bakmaya başladı söylediklerinin etkisini görmek için. Normalde kolay kolay iltifat etmezdi. Belki çok ince iltifatlar ederdi, zaten onlar da anlaşılmazdı.

    Vera’yı tanıyor gibiydi, yani görünüşünü gözü ısırıyordu. Dexter öyle kolay unutabilen birisi değildi. Hatta çoğu kişi onun için fil hafızalı derdi. Ama bir türlü bulamıyordu onu nereden tanıyabileceğini. “Sizinle daha önce yatmış olabilir miyiz? Yüzünüz çok tanıdık da..” Başka bir ihtimal gelmiyordu aklına. Yani okuldan falan tanıyorsa bile illa ki seviglisi olmuştur. Yoksa, sevgilisi olmayan bir kadını hatırlaması mümkün değildi.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Dantes
Muggle Bakanı
Muggle Bakanı
avatar

Mesaj Sayısı : 33
Kan Durumu : Muggle
Rp Partneri : Julien

MesajKonu: Geri: Obliviater seni.   C.tesi Mayıs 05, 2012 7:29 pm

Alay ediyordu, üstelik elindeki tek sebep onun büyücü olması, Vera'nınsa muggle olmasıydı. Dolayısıyla kendini üstün görüyor, kim bilir belki de işe yaramazın teki olduğu halde asil kanının ona yeteceğine inanıyordu. Ve işte genç kadın tam da bu sebepten bu topluluktan hiç mi hiç haz etmiyordu. Adamın yüzüne yayılan rahatsız edici gülümsemeyi görmezden gelmeye çalıştı, başını masasındaki kağıtlara gömüp sessiz kaldı. Ağır mı konuşmuştu? Ama hakaret etmemişti ya, endişelerini anlatmıştı ve endişelenmek kesinlikle hakkıydı. "Siz de haklısınız tabii Bayan Dantes. Ben de unutmak istemezdim bir şeyleri. Mesela buradan çıktığımda sizi unutmak kötü olurdu… Veya bir muggle için benimle tanıştığını unutmak". İnanamaz bakışlarla gözlerini kaldırıp tekrar karşısındaki adama dikti. Ne diyordu böyle? Bu ne kendini beğenmişlikti? Onu tanımıyordu, makamına saygı duymuyordu, olur olmaz konuşuyordu! Kabul edilemezdi. En azından bir büyücü tarafından geldiğinde kabul edilemez bir davranıştı. Hem büyücü, hem ukala. Combo! Fakat sözleri bu kadarla da bitmedi. "Sizinle daha önce yatmış olabilir miyiz? Yüzünüz çok tanıdık da.." Bu kadarı da fazlaydı doğrusu. Yetkilerinin arasında görev başındaki bir kadına sarkmak da mı vardı? Görgü kurallarından da mı haberdar değildi! Vera hiddetle ayağa kalktı, bunu yaparken de ellerini masaya koydu. Yüzünün ısındığını hissediyordu. "Belki de beni öldürmeye çalışmışsınızdır yontulmamış değneğinizle, değil mi? Çok sık yaptığınız şeyler ne de olsa." Düşünme yetileri yerine gelip vücudu normal ısısına, yüzü eski rengine dönünce haklıyken haksız duruma düşmemek için yavaşça yerine oturdu. Tüm bunlar yaşanırken karşıdan gözle görülür hiçbir tepkinin gelmemesi iyice çileden çıkmasına neden oluyordu. "Sanıyorum üslubunuzu değiştirmezseniz toplantının bitmesini ve dünyanıza geri dönmenizi istemem gerekecek." Gittiği pilates kursunda öğrendiği tüm rahatlama tekniklerini uygulamaya koymuş, doğruluklarını test ediyordu ve anlaşılan hepsi birer saçmalıktan ibaretti. Vera iyi hissetmekten milyonlarca pilates topu kadar uzaktı...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Dexter J. Mabelle
Unutturma Dairesi Başkanı
Unutturma Dairesi Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 26
Kan Durumu : Bulanık
Rp Partneri : Dantes.

MesajKonu: Geri: Obliviater seni.   Paz Mayıs 06, 2012 1:20 pm

    Sinirleniyordu, ki bu Dexter’ın planları dâhilinde olan bir şey değildi. Neden şimdi böyle öfkelenmişti ki? Sanki gereksiz bir şey söylemişti. Fakat yanakları hafifçe kızardığında yeryüzündeki hiçbir allığın veremeyeceği kadar doğal bir renk almıştı ki bu adamın ona karşı başlamakta olan hayranlığını bir anda beklenmedik bir seviyeye taşımıştı. Genç adam ne zaman bir kadına böyle bir şey sorsa cevabı tatlı bir gülücük ve ardından gelen bazı teklifler oluyordu. Dexter da bunu genelleyip, işe yarar bir plan olduğu sonucuna varmıştı. Ama anlaşılan yanılmıştı. "Belki de beni öldürmeye çalışmışsınızdır yontulmamış değneğinizle, değil mi? Çok sık yaptığınız şeyler ne de olsa." Yontulmamış değnek? Asayı kastediyordu herhalde. Gariptir ki, Dexter asasını genelde unutan bir adamdı. Bu yüzden çokça başı belaya girmişti. Asası olmadığında bir hiçti çünkü. Kadının güzel yüzündeki öfke yansımaları yavaşça yerini sakinliğe bırakırken Dexter’ın aklındaki tek şey onun ne kadar güzel olduğuydu. Bu güne kadar hiç onun gibi bir kadınla beraber olmamıştı. Bu kadar kusursuz, öfkelenince tıpkı bir tanrıça gibi muhteşem duran.. "Sanıyorum üslubunuzu değiştirmezseniz toplantının bitmesini ve dünyanıza geri dönmenizi istemem gerekecek." Normalde olsa asla üstelemez kapıyı çeker ve oradan çıkardı. Ardından onun da üstünde olan tek kişiye nasıl hesap verirdi Tanrı bilir. Neyse, fazla uzatmayalım. Yerinden kalktı ve kadının yanına gitti, ellerini yavaşça kendi elleri arasına aldı ve burnuna götürdü. Öpmezdi, gerçek bir centilmen izin almadan asla ama asla bir bayanın elini öpmezdi. Gözlerini kadının gözlerine dikti ve ardından başını hafifçe öne eğdi. “Sözlerim sizi incittiyse, incittiyse değil öfkelendirdiyse, gerçekten çok özür dilerim. Böyle bir şey yapmak istemezdim.” Kadının yanından tekrar oturduğu yere döndü ve ceketini eline aldı. Tamam, çok kaba bir şekilde sormuştu ama yani ne yapabilirdi ki. Merak ediyordu onu nereden tanıdığını… Neyse, bulurdu bir şekilde. Yani en azından bulacağını ümit ediyordu. “Kendimi affettirmek istiyorum. Bu tatsız konuları bir öğle yemeğinde konuşsak nasıl olur Bayan Dantes?” Teklif miydi, yoksa bir yalvarış mıydı bu sözler. Bir çocuğun annesinden dondurma isterkenki sesi kadar korkak; diğer bir yandan bir kadını arzulayan adamın sesi kadar karizmatikti.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Vera Dantes
Muggle Bakanı
Muggle Bakanı
avatar

Mesaj Sayısı : 33
Kan Durumu : Muggle
Rp Partneri : Julien

MesajKonu: Geri: Obliviater seni.   Salı Mayıs 08, 2012 2:57 pm

Vera sinirlerini zar zor yatıştırmış ve kendine gelmişken, adamın yanına gelip ellerini elleri arasına alması hiç beklemediği bir anda gerçekleşmiş oldu. Ellerini tuttu, dudaklarına yaklaştırdı; fakat öpmeden geri bıraktı. Ne yapmayı amaçladığını tanrı bilir. Garip bir adamdı. "Sözlerim sizi incittiyse, incittiyse değil öfkelendirdiyse, gerçekten çok özür dilerim. Böyle bir şey yapmak istemezdim." Önce kızdırıp sonradan özür dilemek de bir garipti doğrusu. Hem, böyle bir tepki beklemiyormuş gibi bir hali vardı. Sözlerinin nasıl bir dönüt alacağını nasıl kestiremez ki insan? Yatmış mıydık da ne demek hem!? Vera'nın çok yakınında durduğu yerinden kalkıp tekrar eski koltuğuna döndü. Araya mesafe girmesi iyi olmuştu. Zira şaşıran Vera nasıl bir karşılık vereceğini bilmiyordu. Yatmışmılarmışmış! "Kendimi affettirmek istiyorum. Bu tatsız konuları bir öğle yemeğinde konuşsak nasıl olur Bayan Dantes?" Önce söylenmemesi gereken şeyler söylesin, Vera'yı resmen aşağılasın, ardından af dilesin, bunu affedileceğine inanarak yapsın ve hepsi yetmesin, öğle yemeğine davet etsin. Yok artık! Teorikte Vera'nın da tıpkı böyle düşünmesi teklifi hiç düşünmeden reddetmesi gerekirdi. Fakat karşısındaki adamın kendine güveninin sınırlarını merak ediyordu ve öğrenmeye de kararlıydı. Masanın üzerindeki çantasını ve duvara asılı mantosunu eline aldı, kapıya yürüdü. "Pekala beyefendi, toplantımıza orada devam etmemizin bir sakıncası yok. Fakat sadece bir saatimiz var ve sadece konumuzu konuşacağız." Kapıdan çıktıktan sonra uzun koridoru beraber geçtiler, bakanlık binasından açık havaya çıktılar. Vera arkasındaki adama baktı. "Taksi durağı biraz ileride. Garip büyücü restoranlarından birine gitmeye niyetim yok." Ardından o yöne ilerlemeye başladı. Kendini güçsüz hissedeceği büyücü dünyasına girmektense Dexter'ı büyücüler arasında bırakmak ve üstünlüğü ele geçirmek en iyisidiydi. Yarım saat sonra yakınlardaki lüks bir restoranın teras katında, karşılıklı oturmuş manzarayı seyrediyorlardı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Dexter J. Mabelle
Unutturma Dairesi Başkanı
Unutturma Dairesi Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 26
Kan Durumu : Bulanık
Rp Partneri : Dantes.

MesajKonu: Geri: Obliviater seni.   C.tesi Mayıs 12, 2012 4:23 pm

Teklifi kabul edilecekti, biliyordu. Ama bir yandan içinden bir ses de diyordu ki, bu kadın seninle ölse akşam yemeği yemez. Tam bir büyücü düşmanı olan Vera’nın gözlerine baktı kaçamak bir şekilde. Saf öfkeyi gördü o gözlerde, buz gibiydi bakışları. Dexter bu kadar nefret edilmek için ne yaptığını bilmiyordu. "Pekala beyefendi, toplantımıza orada devam etmemizin bir sakıncası yok. Fakat sadece bir saatimiz var ve sadece konumuzu konuşacağız." İş konuşmak mı, elbette. O da bir seçenekti tabii. Genç büyücü ne zaman iş yemeği adı altında akşam yemeğine çıksa birileriyle konu dönüp dolaşıp aşk hayatına gelirdi. Fakat, Vera’ya baktığında gecenin gidişatını görebiliyordu. Kesinlikle iş konuşulacaktı. Asası olmayan bir cadıydı o resmen. Bakanlık binasının tüm o meşgul havasından uzaklaştıkları an genç adam cisimlenmek için bir köşe baktı. Bir anlık dalgınlığı kadının gözünden kaçmamış olacaktı. "Taksi durağı biraz ileride. Garip büyücü restoranlarından birine gitmeye niyetim yok." Kısa ama keskin adımlarla taksi durağına giderken arkasında durmaya özen gösterdi. Sanki yanına giderse iğneleyici bir söz duyacakmış gibi korkmuştu. Gariptir, bir kadından, muggle bir kadından, çekiniyordu.

Zorlu bir yolculuğun ardından, tam yarım saat sürmüştü, restoranta vardıklarında etrafa şöyle bir göz attı. Masaya geçtiklerinde kadın manzarayı seyrediyor, Dexter’sa gözlerini ondan alamıyordu. Bir süre sonra nihayet konuşacak cesareti toplayabildi. [color#342826]“Büyücüleirn mugglelara zarar verme amacı güttüğünü düşünmüyorum. Fakat, siz muggle bakanı olarak bizim dairemizden şikayetçiyseniz elbette bu konuda bir şeyler yaparım. En azından bundan sonra daha dikkatli oluruz.”[/color] Garson siparişleri almaya geldiğinde konuşmaların bir kısmını duyduğunu belli eden bir bakış attı adama. Karşılık olarak Dexter adama yeryüzünde yaşayan en pislik varlık oymuş gibi baktı ve siparişi kısaca söyledikten sonra ayakaltından çekilmesini eliyle işaret etti. İlerleyen bir saat boyunca yalnızca muggle- büyücü konusunu konuştular ve bir sonuca ulaşamadılar elbette. Yemekleri bittiğinde Dexter yeni bir görüşme için randevu almış, bu sefer Bakanlık’ta buluşma kararı almışlardı. Kadının yanından ayrıldığında biliyordu artık, sorunlar asla bitmeyecekti ta ki Vera Dexter’a aşık olana kadar…


RP SONU!
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Obliviater seni.
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası
 Similar topics
-
» Ben Seni Hiç Unutmadım !
» gitarcı kızlara en iyi akorlar:)

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Şehirler :: Londra-
Buraya geçin: